قشنگ تر از صدای باران

وقتي باران مي بارد

handsome-boy — Thu, 02 Oct 2008 06:03:18 GMT

سنگيني بار نگاهش را

بر صورتم حس مي کنم

قطرات عشق روي گونه ام ميريزد

ردپاي باران بر چهره ام نشسته

خيسي نرمي بر کف دستانم

گه دعا گونه برايش دراز گشته، لمس مي کنم

چشمانم را مي بندم

تا شويندگي بار سنگين غمم را حس کنم

باران عشق روي قلبم

زمهرير مرگ را آب مي کند.. .

چراغ چشم تو... .

handsome-boy — Sun, 21 Sep 2008 19:01:18 GMT

تو کيستی که من اين گونه بی تاب توام؟

شب از هجوم خيالت نمی برد خوابم.

چه آرزوی محاليست زيستن با تو

مرا همين بگذارند يک سخن با تو.

به من بگو که مرا از دهان شير بگير!

به من بگو برو در دهان شير بمير!

بگو برو جگر کوه قاف را بشکاف!

ستاره ها را از آسمان بيار به زير

تو را به هر چه تو گويی به دوستی سوگند

هر آنچه خواهی ازمن بخواه صبر مخواه

که صبر راه درازی به مرگ پيوستست

همه وجود تو مهر است و جان من محروم

چراغ چشم تو سبز است و راه من بستست

عشق تنها دلیل بودن اما........

handsome-boy — Tue, 19 Aug 2008 09:36:18 GMT

------------------------------------------------------------------------------------

بنام خدایی که عشق را آفرید دریغا که من را از ان نصیبی نیست

روزها گذشت و گنجشگ با خدا هیچ نگفت . فرشتگان سراغش را از خدا می گرفتند و خدا هر بار به فرشتگان این گونه می گفت: می آید ؛ من تنها گوشی هستم که غصه هایش را می شنود و یگانه قلبی هستم که دردهایش را در خود نگاه میدارد.

روزها گذشت و گنجشگ با خدا هیچ نگفت . فرشتگان سراغش را از خدا می گرفتند و خدا هر بار به فرشتگان این گونه می گفت: می آید ؛ من تنها گوشی هستم که غصه هایش را می شنود و یگانه قلبی هستم که دردهایش را در خود نگاه میدارد.
و سرانجام گنجشک روی شاخه ای از درخت دنیا نشست. فرشتگان چشم به لب هایش دوختند، گنجشک هیچ نگفت و خدا لب به سخن گشود : با من بگو از آن چه سنگینی سینه توست.
گنجشک گفت : لانه کوچکی داشتم، آرامگاه خستگی هایم بود و سرپناه بی کسی ام. تو همان را هم از من گرفتی. این طوفان بی موقع چه بود؟ چه می خواستی؟ لانه محقرم کجای دنیا را گرفت ه بود؟ و سنگینی بغضی راه کلامش بست.
سکوتی در عرش طنین انداخت فرشتگان همه سر به زیر انداختند. خدا گفت:ماری در راه لانه ات بود. باد را گفتم تا لانه ات را واژگون کند. آن گاه تو از کمین مار پر گشودی.
گنجشگ خیره در خدائیِ خدا مانده بود.
خدا گفت: و چه بسیار بلاها که به واسطه محبتم از تو دور کردم و تو ندانسته به دشمنی ام برخاستی! اشک در دیدگان گنجشک نشسته بود. ناگاه چیزی درونش فرو ریخت ...
های های گریه هایش ملکوت خدا را پر کرد ...

-------------------------------------------------------------------------

آرامتر بگذر

اي مسافر ! اي جدا ناشدني ! گامت را آرام تر بردار ! از برم آرام تر بگذر ! تا به کام دل ببينمت .
بگذار از اشک سرخ گذرگاهت را چراغان کنم .
آه ! که نميداني ... سفرت روح مرا به دو نيم مي کند ... و شگفتا که زيستن با نيمي از روح تن را مي فرسايد ...
بگذار بدرقه کنم واپسين لبخندت را و آخرين نگاه فريبنده ات را .
مسافر من ! آنگاه که مي روي کمي هم واپس نگر باش . با من سخني بگو . مگذار يکباره از پا در افتم ... فراق صاعقه وار را بر نمي تابم ...
جدايي را لحظه لحظه به من بياموز... آرام تر بگذر ...
وداع طوفان مي آفريند... اگر فرياد رعد را در طوفان وداع نمي شنوي ؟! باران هنگام طوفان را که مي بيني ! آري باران اشک بي طاقتم را که مي نگري ...
من چه کنم ؟ تو پرواز مي کني و من پايم به زمين بسته است ...
اي پرنده ! دست خدا به همراهت ...
اما نمي داني ... نمي داني که بي تو به جاي خون اشک در رگهايم جاريست ...
از خود تهي شده ام ... نمي دانم تا باز گردي مرا خواهي ديد ؟؟؟

باغچه ی نو...... .

handsome-boy — Fri, 27 Jun 2008 15:25:18 GMT

_{چقدر سخته که تو چشمای کسی که تمام عشقت رو ازت دزدید
و به جاش یه زخم همیشگی رو به قلبت هدیه داد زل بزنی و
به جای اینکه لبریز کینه و نفرت شی حس کنی هنوزم دوسش داری
جقدر سخته که دلت بخواد سرت رو باز به دیواری تکیه بدی که یه بار زیر آوار غرورش
همه وجودت له شده ...
چقدر سخته تو خیالت ساعتها باهاش حرف بزنی
اما وقتی دیدیش هیچ چیزی جز سلام نتونی بگی ......
سخته وقتی پشتت بهشه دونه های اشک گونه هاتو خیس کنه اما مجبور باشی بخندی
تا نفهمه هنوزم دوسش داری .....
چقدر سخته گل ارزوهاتو تو باغ دیگری ببینی
و هزار بار تو خودت بشکنیو اون وقت آروم زیر لب بگی:
گل من باغچه نو مبارک...... ::هومن ::
ای کاش میتونستم تموومه خاطره ها رو فراموش کنم ...ولی نمیتونم چون من یه عاشق بودم یه عاشق هیچوقت نمیتونه معشوقش رو فراموش کنه هرچند هم اگه بهش خیانت کنه و ازش متنفر بشه.
خالق بارووووون تو کمکم کن .کمکم کن .کمکم کن...... .}

رفتی؟!!!

handsome-boy — Wed, 07 May 2008 17:31:18 GMT

رفت.....

از این پرده های سکوت از این لحظه های خودم

از این خونه خسته شدم برگرد .....برگرد

از این فکر هر شب تو از این حس سرد خودم

از این آیئنه خسته شدم برگرد .......برگرد

چقد پشت پنجره ها به هوای دیدن تو بشینم تمام شبا بیدار

چقدر با خودم به دروغ بگم برمیگردی یه روز بگم میرسم به شب دیدار

تو این خونه از تب تو دارم میرسم به جنون

هواتو به من برسون

برگٍٍُُُرد ............برگرد

واژه تلخ جدائی نمیتونه وسعت حس منو برای شما نقاشی کنه

من خسته ام من از این هجرت من از این نبودن خسته ام

برام دعا کنید فقط دعا.........................................................................................هومن

.:::داستان هاي شب:::.

handsome-boy — Thu, 03 Apr 2008 19:31:25 GMT

.:::داستان هاي شب:::.عشق تنها دليل همه چيز

عزیزم از اینکه الان پیش همیم خوشحال به نظر نمیرسی؟

-- نه خوشحالم فقط دلم شور میزنه . . . !

عزیزم سعی کن زودتر از محمود جدا شی تا با خیال

راحت کنار هم باشیم

-- نمیشه که زمان میبره باید یک بهانه ای جور کنم برای جدایی

حالا زیاد بهش فکر نکن بزار از کنار هم بودن لذت ببریم

اینجا به غیر از خودت و خودم هیچ کس نیست

عزیزم دوست دارم لباسم رو تو برام در بیاری . . .

محمود که به رفتارهای زنش مشکوک شده بود

اون روز تظاهر به رفتن کرده بود و در خونه مخفی شده بود

و شاهد خیانت زنش بود

چاقوی نسبتا بزرگی رو از توی آشپز خونه برداشت

خیلی آروم وارد اتاق شد

هنوز احمد و مرجان متوجه حضور محمود نشدن

چشم های مست احمد به یک باره گرد میشه

دهانش باز میشه ولی نمیتونه فریاد بزنه مرجان متعجب

میپرسه چی شد احمد . . . !!!

محمود چاقو رو تو کمر احمد فرو کرده . . .

جنازه نیمه جان احمد از رویه مرجان پرت میشه

صورت برافروخته محمود در مقابل مرجان قرار میگیره

دست های محمود دور گلویه مرجان حلقه میزنند

مرجان دست و پا میزننه! . . . میزنه! . . . میزنه! . . . دیگه نمیزنه

دو ساعت بعد کلانتری

محمود: من زن خائنم رو همراه با معشوقش کشتم . . . !!!

===========================================

.:::متاسفم:::.

-------------------------------------------------------------------------------

زدن رگ دست اولین چیزی بود که به فکر هانیه می رسید . . . !!!؟

شاید بهتر باشه از یک جای بلند خودم رو پرت کنم . . . !!!؟

اصلا چرا خودم رو بکشم !؟ . . . میرم و اون کثافت عوضی رو می کشم

آره فرهاد رو می کشم تا دیگه نتونه از این کثافت کاری ها با کسی بکنه!

ولی نه تقصیر خودمه نباید گول حرف هاشو می خوردم خیلی خر بودم !

چقدر می گفت دوست دارم .عاشقتم . میام خواستگاریت . . .

همش دروغ بود . . . . . . . . . . . .

حالا من موندم و این بی آبرویی که سرم اومده . . .

اگه بابام بفهمه خفم می کنه . . . مادرم سکته می کنه . . .

چیکار کنم خدا دردم رو به کی بگم . . .

دیگه این زندگی رو نمی خوام . . . نمی خوام . . . نمی خوام

نگاه مضطرب ... قلبهای پر التهاب و دستان لرزان مادر رو پدر

پشت در اتاق عمل . . .

آقای دکتر چی شد حال دخترم چطوره؟؟؟ . . .

دیر رسوندینش خون زیادی ازش رفته بود . . . متاسفم . . .

handsome-boy — Fri, 21 Mar 2008 07:20:09 GMT

برایتان میگویم از رفتنش.....

شب صدای سکوت با من میخواند !

سکوت و باز هم صدای سکوت تو در خواب هایم

چقدر آسان میگوید دوستت ندارم را

چقدر آسان ویران میکند خانه زیبای خیالم را

به تنهایی عادت دارم به فراموش کردن یک مشت خاطرات کاغذی

شوخی قشنگی است زندگی با لبخند های تلخش

شوخی قشنگی است که دوستم نداری

تو را در میان همهمه هایی جسته ام که رنگی جز فریاد نداشت

تو را در میان صدایی یافته ام که لالایی شبانه ام شد

طناب امیدم را با تو بافته ام اما تو و هر آنکه که میبیند در پی جویدنش است

من هیچ نمی خواهم از این روزگار

من همبازی ای برای این دغدغه های تلخ نمی خواهم

دیگر صدای همهمه ای نیست تو را کجا جستجو کنم ......

شاید روزی مجبور شوم تمام دست نوشته هایم را به باد فراموشی بسپارم

....؟!؟!...

handsome-boy — Thu, 06 Mar 2008 13:05:18 GMT

_{در ژرفای این همه دلواپسی و گناه}

_{در نهایت این همه سر در گمی...!}

_{در پیچاپیج این همه لبخند و دلهره}

_{شاید نشانی از تو باشد...........؟}

_{در میان این همه همهمه}

_{شاید کسی خفته باشد که برق چشمانش فقط پیشانی تو را نشانه رفته باشد}

_{آرام میچمد و اینجا درست در یک قدمی چنبره اش را پهن میکند}

_{سرش را خم میکند و دوباره چشم میدوزد بر پیشانی ات}

_{از میان این همه اعدامی یک نفر زنده نیست تا از او بپرسم؟}

_{فاصله میان فرمان آماده تا آتش در ذهنش چه همهمه ای طی شد}

_{آنجا که امید و نا امیدی تار و پود طناب دار تواند}

_........

_{حلقه ای سفید و جادویی که گویی از پشت خوابی سنگین نگاهش میکنی}

_{و از پشت این حلقه چقدر دنیا تاریک و زیباست}

_{در ژرفای این همه دلواپسی و گناه}

_{در نهایت این همه سر در گمی}

_{در پیچاپیچ این همه لبخند ودلهره شاید نشانی از تو باشد}

_{آنگه که در خود خیره میشوی تا فقط یک نقطه شوی}

_{سیل کلمات سد سینه ات را میشکند}

_{و در آخر علامت سوالی می ماند درست در جلوی چشمانت}

_{که کلافگی را در ثانیه ها تکرار می کند}

_{اما در میان این هم همهمه شاید نشانی از تو مانده باشد .}

دلیل خستگی من...

handsome-boy — Fri, 22 Feb 2008 18:51:18 GMT

^{الان حدود 1 سال است که خيلي خسته ام و اين هفته آخر هم که ديگه دارم از پا مي افتم. چرا ؟ هميشه فکر مي کردم کمي تنبل ام اما حالا دقيقا حساب کرده ام و متوجه شده ام که خيلي کار مي کنم. ببينيد ما توي ايران 72 ميليون جمعيت داريم که 13 ميليون اونها بازنشسته هستند. پس مي مونه 59 ميليون نفر. از اين تعداد، 24 ميليون دانش آموز و دانشجو هستند يعني براي انجام کارها فقط 35 ميليون نفر باقي مي مونند. توي کشور 10 ميليون نفر هم توي ادارات دولتي شاغل هستند که خب عملا کاري انجام نمي دن. پس براي پيش بردن کارها تنها 25 ميليون نفر باقي مي مونند. از اين 25 ميليون نفر هم تقريبا 4 ميليون نفر آخوند و ملا و سانسورچي اينترنت و نماينده مجلس هستند پس فقط 21 ميليون باقي مي مونن و اگر بدونيم که تقريبا 17 ميليون آدم جوياي کار داريم، معنيش اين خواهد بود که کل کارهاي مملکت رو 4 ميليون نفر دارن انجام مي دن. اما حدود 2 ميليون نفر هم نيروهاي مسلح داريم و اين يعني فقط 2 ميليون نفر نيروي کار باقي مي مونن. از بين اين دو ميليون نفر، 646.900 عضو پليس و وزارت اطلاعات هستند پس کلا مي مونيم 1.353.100. حالا اين وسط 649.876 نفر بيمار داريم که قدرت کار ندارند و بار کارهاي کشور افتاده روي دوش 806.200 نفر از جمعيت. فراموش کردم بگم که ما حدود 806.186 نفر هم ممنوع القلم، ممنوع التصوير، ممنوع الصدا و ديگر انواع زنداني داريم پس کل کارهاي کشور افتاده روي دوش 14 نفر! از اين چهار ده نفر 12 تاشون عضو شوراي نگهبان هستند و پس متوجه مي شيم که کل کارهاي کشور افتاده روي دوش دو نفر: من و تو ! و تو هم که داري اينو مي خوني!!!}

حكايت جواني كه ساعت نداشت

handsome-boy — Fri, 04 Jan 2008 09:36:18 GMT

مرد جوون : ببخشين آقا ، مي تونم بپرسم ساعت چنده ؟
پيرمرد : معلومه كه نه !
جوون : ولي چرا ؟ ! مثلا" اگه ساعت رو به من بگي چي از دست ميدي ؟ !
پيرمرد : ممكنه ضرر كنم اگه ساعت رو به تو بگم !
جوون : ميشه بگي چطور همچين چيزي ممكنه ؟ !
پيرمرد : ببين ... اگه من ساعت رو به تو بگم ، ممكنه تو تشكر كني و فردا هم بخواي دوباره ساعت رو از من بپرسي !
جوون : كاملا" امكانش هست !
پيرمرد : ممكنه ما دو سه بار ديگه هم همديگه رو ملاقات كنيم و تو اسم و آدرس من رو بپرسي !
جوون : كاملا" امكان داره !
پيرمرد : يه روز ممكنه تو بياي به خونه ي من و بگي كه فقط داشتي از اينجا رد ميشدي و اومدي كه يه سر به من بزني! بعد من ممكنه از روي تعارف تو رو به يه فنجون چايي دعوت كنم ! بعد از اين دعوت من ، ممكنه تو بازم براي خوردن چايي بياي خونه ي من و بپرسي كه اين چايي رو كي درست كرده ؟ !
جوون : ممكنه !
پيرمرد : بعد من بهت ميگم كه اين چايي رو دخترم درست كرده ! بعد من مجبور ميشم دختر خوشگل و جوونم رو بهت معرفي كنم و تو هم دختر من رو مي پسندي !
مرد جوون : لبخند ميزنه !
پيرمرد : بعد تو سعي مي كني كه بارها و بارها دختر من رو ملاقات كني ! ممكنه دختر من رو به سينما دعوت كني و با همديگه بيرون بريد !
مرد جوون : لبخند ميزنه !
پيرمرد : بعد ممكنه دختر من كم كم از تو خوشش بياد و چشم انتظار تو بشه ! بعد از ملاقاتهاي متوالي ، تو عاشق دختر من ميشي و بهش پيشنهاد ازدواج مي كني !
مرد جوون : لبخند ميزنه !
پيرمرد : بعد از يه مدت ، يه روز شما دو تا مياين پيش من و از عشقتون براي من تعريف مي كنين و از من اجازه براي ازدواج ميخواين !
مرد جوون در حال لبخند : اوه بله !
پيرمرد با عصبانيت : مردك ابله ! من هيچوقت دخترم رو به ازدواج يكي مثل تو كه حتي يه ساعت مچي هم از خودش نداره در نميارم!!!